این که بعد از هزاران سال، نوروز به عنوان سال نو ایرانیان همچنان پیام آور شادی و رشد و شکوفایی و زیبایی است، ریشه در سنت های دیرپا و مصادف بودن آن با فصل بهار دارد که طبیعت، زندگی نوین خود را برای بار دیگر آغاز می کند.
ایرانشناسان گیتی، به همین دلیل تقویم ایرانی را تقویمی شاد و سرشته از گوهر اندیشه انسانی می دانند، زیرا که سال نو در این تقویم با بیداری طبیعت، فصل بهار و جشن ها و آیین های پند آموز و مسرت بخش نوروز آغاز می شود.
به گفته آنان؛ بی گزافه هیچ قومی در تاریخ و هیچ فرهنگ و ملتی، چنین هنگامه ای را برای آغاز سال نو خود که با شروع بهار مصادف باشد، اختیار نکرده و به همین دلیل نوروز؛ آغاز سال نو و آیینی یگانه در گیتی دانسته می شود که از فرهنگ و دانش ایرانیان کهن سرچشمه گرفته است.
این یگانگی را می توان در تمامی لحظه ها و روزهای سال نو که با اعتدال بهاری شروع می شود، با دیده دل و جان مشاهده و احساس کرد.
اعتدال بهاری یا به گفته دانشمندان نجوم، اعتدال ربیعی، به لحظه ای گفته می شود که خورشید از صفحه استوای زمین می گذرد و به سوی شمال می رود. از این رو جشن باستانی نوروز از لحظه اعتدال بهاری شروع می شود و در ایران، لحظه تحویل سال ؛ گذر از آخرین دقایق سال پیشین و ورود به سال نو را پدید می آورد.
از نظر همزمانی تقویمی، تحویل سال در ایران مصادف با روز اول فروردین ماه و برابر با بیست ویکم ماه مارس در تقویم میلادی است.
اما در تاریخ اساطیری ایران، آغاز سال نو ایرانی را مصادف با بسیاری از رویدادهای مهم دانسته اند که آغاز آفرینش، تولد زردشت، تعیین مرزهای ایران بزرگ توسط آرش کمانگیر و پیدا شدن انگشتری گمشده حضرت سلیمان و رویدادهای اساطیری دیگری است که آنها را از رخدادهای این روز می دانند. نکته جالب توجه اینکه در دهه های پایانی قرن بیستم نیز۲۱ مارس هر سال، از سوی سازمان ملل متحد، »روز زمین« نام گذاری شده و از سال۱۹۷۱ به این سو، سازمان ملل و بسیاری از کشورهای جهان این روز را که همزمان با عید نوروز و شکوفایی طبیعت است جشن می گیرند و بر حفاظت محیط زیست سیاره زمین تاکید می شود.
آنچه به آن اشاره شد، تنها جزء کوچکی از ارزش و اهمیت نوروز در جهانست، لیکن ارزش های معنوی آیین های این عید، بسی شگفت انگیز تر و پندآموزتر است.
دید و بازدید نوروزی، همدلی و مهرورزی را به دوستان و خویشاوندان می آموزد و خانه تکانی و زدودن گرد و غبار از خانه و کاشانه اشارتی است بر زدودن زنگار غم و کینه و پاک نگهداشتن دلها، عیدی دادن و عیدی گرفتن نشانه توجه و احترام بزرگترها نسبت به کوچکترها به ویژه کودکان دارد و کاشتن سبزه، نمادی است از توجه به طبیعت و کشت وزرع و خلاصه اینکه هر آیین و رسمی که از این ایام برجای مانده نشانه و اشارتی بر نیک زیستن و بهروزی انسان دارد. .
گذشته از این نوروز و آغاز سال نو، فرصتی به دست می دهد تا انسان رفتار و منش و عملکرد کار و فعالیت خود را در سالی که پشت سر نهاد در ترازوی قضاوت خویشتن قرار دهد و کاستی های خود را در اندیشه و عمل دریابد تا در سالی که پیش روی دارد به جبران آن برخیزد.
با چنین آرزویی که همه بتوانیم نشانه های معنوی نوروز را دریابیم و به ظاهر آن اکتفا نکنیم، سال نو را به تمامی هموطنان گرامی تبریک و تهنیت می گوییم.